كي از مشكلات بيماران سرطاني اين است كه بسياري از درمان‌هاي ضد سرطان فقط از طريق تزريق قابل انجام است و به همين دليل بيماران بايد از منزل خارج شده، به مراكز درماني مراجعه كنند.
اما نسل جديدي از نانوذراتي كه به ‌وسيله محققان دانشگاه جان هاپكينز ابداع شده‌است، مبتلايان به سرطان را قادر مي‌سازد تا در آينده داروها را به شكل خوراكي مصرف كنند.
آنيربان مايترا و همكارانش اين نانوذرات پليمري جديد را از سه نوع ماده‌‌ي اوليه كه با نسبت‌هاي مختلفي تركيب شده‌اند، تهيه كردند. آن‌ها دريافتند كه نانوذراتي كه تركيبي از شش قسمت N ايزوپروپيل اكريل آميد، دو قسمت متيل متا اكريل آميد و دو قسمت اكريليك اسيد هستند، داراي ويژگي‌هاي مطلوب فارماكولوژيكي هستند.
چنين نانوذراتي به‌سادگي با داروهاي نامحلول در آب تركيب شده، اين توانايي را مي‌يابند كه اين داروها را پس از بلعيدن، به جريان خون منتقل كنند.

در مقاله‌ منتشرشده در مجله‌ Molecular Cancer Therapeutics، محققان تأكيد كرده‌اند كه براي تهيه‌ اين نانوذرات از سه ماد‌ه‌ اوليه استفاده شده‌است؛ زيرا انتظار داشتند پليمرهاي به دست‌آمده به غشاي موكوزي مجاري گوارشي بچسبد.

اين ويژگي يعني چسبناكي درون سلول‌هاي مجاري گوارشي، سبب مي‌شود تا آن‌ها بتوانند نانوذرات را فراگرفته، آن‌ها را به‌سمت جريان خون هدايت كنند.
آزمايش داروي ضد سرطان rapamycin نشان داد كه اين فرمولاسيون، خواص فارماكوكينتيك مطلوبي در جانوران دارد.
نكته‌ مهم‌تر اينكه نانوذرات فوق مي‌توانستند rapamycin را به تومورهاي پانكراتيك انساني منتقل كنند.
انجام تست‌هاي مختلف نشان داد كه دُزهاي «mega» از اين نانوذرات كه به مدت 4 هفته مصرف شدند، از خود هيچ‌گونه اثر سمي ظاهر نكردند.
در حقيقت مشخص شد كه دزهاي خوراكي از اين فورمولاسيون، طبق انتظاري كه از داروي rapamycin مي‌رود، موجب تغييراتي در بيوشيمي سلول‌هاي توموري مي‌شود.